Tijdens mijn promotieonderzoek heb ik een tijdje gewerkt met het programma RefManager. Geen idee of dat nog bestaat. Omdat ik toen voor het schrijven van mijn proefschrift veel literatuur had verzameld, leek het me wel handig daar een programma voor te gebruiken. Tot die tijd had ik een flink aantal op onderwerp gesorteerde mappen, waar ik de papieren versie van de artikelen in bewaarde. Gedurende mijn onderzoek veranderde ik met "voortschrijdend inzicht" wel eens een onderwerp, of splitste een onderwerp in meer sub-onderwerpen. Dat zou met zo'n referentieprogramma makkelijker gaan, dacht ik.
Misschien heb ik er toen onvoldoende tijd in geinvesteerd, maar mijn conlusie was al snel: ik houd het bij mijn mappen. Ik wil de artikelen kunnen doorbladeren, vasthouden en vooral, er mijn persoonlijke aantekeningen op maken. Tuurlijk heb je daar ook weer allerlei handige digitale tooltjes voor, maar... dat is niet hetzelfde als de stapel waar ik lekker mee kon werken.
En eigenlijk doe ik dat nog steeds zo. Ik heb nog steeds diverse mappen liggen voor mijn huidige werk: bijvoorbeeld: "Docentprofessionalisering", "Digitaal Toetsen", "Open Source en Open Content", "Onderwijsbeleid", "Internationalisering" etc etc. Al die onderwerpen die relevant zijn voor mijn werk, of die mij bijzonder interesseren. En het werkt goed voor mij. Mijn mappen zijn eigenlijk mijn "tags" - en af en toe blader ik lekker door die "tags" en heb ik een oh-ja gevoel, of een nieuw idee.
Dit hele verhaal, om te beargumenteren, waarom ik mij in het eDing 12 niet groot heb verdiept - ik zie er voor mij persoonlijk de meerwaarde niet van in - nog niet misschien? Ik laat me graag overtuigen van het tegendeel ;-)
Werken op het scherm: 8 tips om productief te blijven
3 jaar geleden
Geen opmerkingen:
Een reactie posten